Ambitny sen o kieleckiej galerii pod chmurką
Aby zrozumieć znaczenie tej inwestycji, musimy cofnąć się o kilka dekad. Przez wiele lat miasto miało bardzo konkretne ambicje i chciało stać się wielką, żywą wystawą współczesnej sztuki polskiej. Wszystko zaczęło się od tradycji słynnych Spotkań Rzeźbiarskich 66 oraz plenerów organizowanych w Orońsku, które przyciągały najwybitniejszych twórców tamtej epoki. To właśnie dzięki współpracy władz miasta ze środowiskiem artystycznym rzeźby w Kielcach zaczęły pojawiać się w przestrzeni publicznej jako stały element dekoracyjny i kulturowy.
Większość obiektów wybranych do obecnej renowacji to rzeźby z lat 70., które powstawały podczas sympozjów w Orońsku, Kielcach i Suchedniowie. Artyści tacy jak Stefan Maj, Grażyna Roman czy Jerzy Fronczyk tworzyli swoje dzieła z myślą o konkretnych lokalizacjach, starając się wpisać kamienne i ceramiczne bryły w naturalną zieleń miejską. Przez pięćdziesiąt lat te obiekty stały się niemal przezroczyste dla przechodniów, wtapiając się w tło na tyle skutecznie, że często zapominaliśmy o ich artystycznej wartości.
5
Szlachetne materiały i drugie życie kamienia
Renowacja rzeźb to zadanie wymagające ogromnej precyzji, ponieważ każda z nich została wykonana z innego, często wymagającego surowca. Specjaliści zajmą się obiektami stworzonymi z wapienia pińczowskiego, trawertynu oraz szlachetnego marmuru Biała Marianna. Nie zabraknie też prac nad rzeźbami ceramicznymi, które przed laty były wypalane w znanych zakładach, takich jak suchedniowski Marywil czy ostrowieckie OZMO. Każdy z tych materiałów przez lata reagował na zmienne warunki pogodowe, co sprawiło, że formy straciły swoją pierwotną czytelność.
Na liście do odnowienia znalazły się tak charakterystyczne dzieła jak Aurora dłuta Grażyny Roman czy Echa Gór Świętokrzyskich autorstwa Henryka Wróblewskiego. Konserwatorzy zajmą się również poruszającą rzeźbą Naszym matkom, którą stworzył Stefan Maj, oraz kompozycją Dwa pokolenia Anny Henisz-Leszczyńskiej. Odświeżona zostanie Matka Ziemia Danuty Sobczak-Michałowskiej oraz Zapomnienie Jana Szałapskiego. Projekt domykają dwie prace Jerzego Fronczyka, czyli Ziemiorództwo oraz Demeter, która pierwotnie tworzyła spójną całość z jednym z parkowych drzew
Nowoczesne technologie pomogą poznać historię
Przywrócenie estetycznego wyglądu to tylko jedna część planu przygotowanego przez Muzeum Historii Kielc. Miasto chce, aby mieszkańcy i turyści nie tylko patrzyli na te dzieła, ale również rozumieli ich kontekst i historię. Dlatego przy każdej z ośmiu rzeźb pojawią się zupełnie nowe tabliczki informacyjne. Znajdziemy na nich podstawowe dane, takie jak nazwisko autora czy data powstania, ale kluczowym elementem będą nowoczesne kody QR.
Po zeskanowaniu takiego kodu za pomocą smartfona spacerowicze przeniosą się do cyfrowej bazy wiedzy. Będzie tam można przeczytać nie tylko o samej rzeźbie, ale także poznać bliżej sylwetkę artysty, który ją stworzył. To świetne rozwiązanie dla młodszych pokoleń i osób szukających ciekawostek podczas weekendowych spacerów po śródmieściu. Inwestycja o wartości blisko 97 tysięcy złotych jest możliwa dzięki wsparciu finansowemu z programu Centrum Rzeźby Polskiej w Orońsku, co podkreśla ponadlokalną wagę kieleckiej kolekcji.
Spacer śladem kieleckiej sztuki
Dla tych, którzy już teraz chcieliby dowiedzieć się więcej o tym, jak powstawały te monumenty, przygotowano specjalne wydarzenie towarzyszące. Dziś, 7 sierpnia, odbędzie się spacer szlakiem kieleckiej rzeźby plenerowej. Przewodnikiem będzie Piotr Suliga, znany kielecki rzeźbiarz i nauczyciel w miejscowym liceum plastycznym. To doskonała okazja, by jeszcze przed zakończeniem prac konserwatorskich usłyszeć o tajemnicach skrywanych przez kamienne postacie i dowiedzieć się, jak wyglądał proces ich tworzenia w latach siedemdziesiątych.
Wszystkie te działania pokazują, że Kielce wracają do swoich najlepszych artystycznych tradycji. Park Miejski w Kielcach oraz Wzgórze Zamkowe po raz kolejny staną się miejscami, gdzie sztuka wysokiej klasy jest dostępna dla każdego na wyciągnięcie ręki. Po zakończeniu renowacji mieszkańcy i turyści będą mogli spojrzeć na znane od dekad bryły w sposób zupełnie świeży, dostrzegając detale, które przez lata ukrywały się pod warstwą czasu. Te kultowe obiekty na nowo staną się dumą miasta i dowodem na to, że dobre projekty sprzed lat zasługują na godną opiekę w teraźniejszości.
źródło: "Kielce miastem współczesnej rzeźby polskiej" Piotr Suliga
