Gdzie grzybiarze meldują najciekawsze zbiory
Najwięcej konkretnych doniesień o udanych grzybobraniach napływa z powiatu koneckiego i okolic Stąporkowa, w tym z rejonów Czarnieckiej Góry, Mokrej oraz Osicowej Góry. Dobre zbiory odnotowywane są również w lasach wokół Zagnańska, Końskich, Skarżyska-Kamiennej, Daleszyc oraz Niestachowa.
Rzeczywiste wyniki zależą jednak od typu lasu. W starszych buczynach i drzewostanach jodłowych, gdzie liście i mchy zatrzymują wilgoć, grzybiarze odnajdują dorodne prawdziwki ukryte pod ściółką. Z kolei w głębszych, suchszych fragmentach lasu pojawiają się cmentarzyska starszych okazów, a owocowanie rurkowców zaczyna stopniowo wygasać na rzecz gatunków blaszkowych.
5
Co trafia do koszyka i co przyniesie druga połowa października
Wśród zbieranych okazów szczególną uwagę przyciągają krasnoborowiki ceglastopore, które wymagają starannej obróbki cieplnej przed spożyciem. W lasach bukowych i brzozowych pojawiają się także koźlarze dębowe, pomarańczowo-czerwone oraz grabowe. Na pniakach i pniach drzew liściastych ruszył z kolei główny wysyp opieniek miodowych, które po zebraniu wymagają co najmniej kilkunastu minut gotowania. Jesienne chłody sprzyjają jędrności grzybów, ale wymuszają też szybsze reagowanie na zmieniające się warunki pogodowe.
Prawo, leśne zasady i bezpieczny powrót z lasu
Planując wyprawę do lasu, należy pamiętać o obowiązujących przepisach prawa leśnego. Pojazdy silnikowe wolno pozostawiać wyłącznie na wyznaczonych parkingach leśnych, gdyż wjazd na drogi leśne jest zabroniony. Bezwzględny zakaz zbierania grzybów obowiązuje na terenie Świętokrzyskiego Parku Narodowego oraz w rezerwatach przyrody.
Zbiór należy prowadzić ostrożnie, delikatnie wykręcając lub wycinając owocniki przy samej ziemi, bez niszczenia grzybni i rozgrzebywania ściółki. Na grzybobranie najlepiej zabierać przewiewne kosze wiklinowe, ponieważ w foliowych torbach grzyby szybko się zaparzają i psują.
Co zrobić ze zbiorami po powrocie do domu
Prace nad zebranymi skarbami nie kończą się w lesie. Świeże grzyby są produktem nietrwałym i powinny zostać przetworzone w ciągu 24 godzin od zbioru. Przed suszeniem grzyby czyści się wyłącznie na sucho przy użyciu nożyka i pędzelka, po czym kroi na plastry o grubości około 0,5 cm.
Do przechowywania w lodówce najlepiej rozłożyć je na tacy pod płócienną ściereczką lub w papierowej torbie, co zapewnia odpowiednią cyrkulację powietrza przez 24 do 48 godzin. Przy zamrażaniu borowiki i podgrzybki można mrozić na surowo, natomiast kurki czy rydze należy wcześniej zblanszować lub podsmażyć, aby uniknąć gorzkiego smaku.
Gdzie na grzyby w Świętokrzyskiem ?
Na podstawie aktualnych doniesień i przewodników z regionu świętokrzyskiego, do najpopularniejszych i najbardziej owocnych rejonów na grzybobranie należą:
- Puszcza Świętokrzyska i okolice Zagnańska
- Puszcza Świętokrzyska: Ponad 53 tys. hektarów lasów mieszanych (z przewagą jodły, buka i sosny). To jedno z najbardziej znanych miejsc w regionie, gdzie obficie występują borowiki, podgrzybki, maślaki i koźlarze.
- Lasy Nadleśnictwa Zagnańsk: Lasy obejmujące ponad 9 700 ha, z bardzo wygodnym dojazdem z Kielc. Grzybiarze często wybierają też tereny wokół Miedzianej Góry, Tumlina oraz Długojowa.
2. Powiat Konecki i okolice Stąporkowa
- Bardzo liczne doniesienia o udanych zbiorach pochodzą z lasów wokół Stąporkowa, Czarnieckiej Góry, Mokrej, Osicowej Góry oraz Doliny Rzeki Krasnej.
- W tamtejszych lasach jodłowo-bukowych i brzozowych grzybiarze zbierają m.in. borowiki szlachetne, borowiki sosnowe, mleczaje jodłowe, krasnoborowiki ceglastopore oraz koźlarze
3. Pasmo wokół Kielc, Starachowic i Skarżyska-Kamiennej
